Brusselse gedichten

Hier twee gedichten over Brussel, of ten minste over beelden die in Brussel staan. Ze zijn al enkele jaren geleden ontstaan naar aanleiding van 'Water en vuur', een project o.l.v. Karla de Boer-Gilberg, waarin dichters worden uitgenodigd om een gedicht te schrijven bij sculpturen uit de openbare ruimte:

 

‘La ville en marche’

bij een beeld van FolonWie deze stad liefheeftziet achter elke grijze geveleen mens.Het is niet in de mooiste huizendat de mooiste levens worden geleden.Dit wil ik gezegd hebben:ik hou van deze stad,deze verlatene, geslagene, verdeelde.Ik zal misschien voor mijn tijd stervenaan longkanker, of door een autoomvergereden.Dat is niet haar schuld,maar van hen die haar onvoldoende beminnenom zich stapvoets aan haar over te geven.   Silkebij een beeld van Blondel Ze had eigenlijk Aïshe moeten heten in deze buurt. Ook Aïshedroomt van dit: een perkje groen,een boom.O Schaarbeek, ik zou al je negentiende-eeuwseglorieuze standbeelden inruilen voor eenroosvingerige minaret, waaruit een stemaan de vier windrichtingen verkondigdedat de dromen van kleine meisjesons de weg tonen naar het paradijs.